„Kiedyś będziemy szczęśliwi”

0

Od kilku minut dzień sylwestrowy, ja jednak jestem po seansie kolejnego świetnego filmu: „Kiedyś będziemy szczęśliwi / We Will Be Happy One Day” w reżyserii Krzysztofa Stasiaka.

Sen o królewiczu

0

Często płaczę, w takich chwilach jak ta ciężko opanować emocje. Miał być sen o królewiczu i wspaniałym życiu… jakiś tam królewicz nawet był kilka lat temu, ale zostawił mnie dla tej z lepszą figurą.

Znowu zaczęłam palić i obżerać się jak świnia przez ten stres. Kiedyś nawet dla tamtego królewicza zaczęłam stosować dietę i poranną gimnastykę, chociaż mówił, że odpowiadam mu taka jaka jestem. Co on we mnie widział?

Na marne wszystko poszło, nawet ja uwierzyłam w te kłamstwa.

Ten nowy pewnie nic we mnie nie widzi. Mieszkamy tylko razem, bo taniej mieszkanie opłacić. Dobrze, że chociaż nasi synowie się lubią.

Muszę walczyć ze swoimi myślami, żeby znowu go nie wkurwić swoim płaczem i łzami na myśl o tym pięknym śnie, o którym  zapewniała mnie matka gdy miałam 6 lat…

Rozczarowanie (studia są chujowe)

8

Tak, to Dakann

Wszystko fajnie i pięknie. Idzie matura, kończysz w końcu swoją @#$%@ szkołę z myślą o tym, że w końcu pójdziesz na studia (albo do pracy) i nie będą już tam od Ciebie wymagali tego, czego nie lubisz, a będziesz uczył się większości tego co Ci się przyda i czym pewnie się interesujesz (no chyba, że nie dostałeś się, albo jednak idziesz do pracy…).

28 września 2011: Post pisany przez ponad pół roku, rozpocząłem 24 stycznia 2011 – stąd wiele ram czasowych „problemy w zdaniu; chodzę na drugi semestr; pracuję..”. Ciężki kawałek chleba z ostatniego roku widziany moimi oczami.

Dodatkowo 7 października 2012 dopisałem kilka rzeczy ;). Do sedna:

Przypuśćmy, że dostałem się na wymarzone studia. Zainteresowaniami informatyka od dekady, więc trudno, abym teraz miał studiować biologię. O ile kolejnej wiedzy wsiąknie mi do głowy, ile ciekawych rzeczy dzięki nauce zdołam stworzyć i jak znacznie więcej osiągnę w końcu coś robić, a nie leniąc się. Poznam masę ciekawych ludzi, którzy będą w pewnym stopniu lepsi, w pewnym gorsi ode mnie. Może stworzę z nimi coś na skalę światową…? Wszystko kręcić się będzie wokół ulubionej informatyki. Teraz już jestem na studiach.

Brzdęk. Rzeczywistość jest znacznie gorsza, niż sobie ją wyobrażałem.

Nie będę bronił kraju

2

Niby wszyscy tutaj powinniśmy być patriotami. Kochać i szanować swoją ojczyznę i jak to hymn głosi – powinniśmy jej nie oddać i walczyć zawsze o nią. Tak kurwa, jasne. Powoli myślę, że to mnie już zaczyna nie dotyczyć.

Fajnie ogólnie jest. Mam 21 lat, jestem przygotowany do życia w dziczy, bo wychowałem się w kraju, gdzie każdy walczy o wygodę pod swoją dupą. Jako polak mam wyrobioną międzynarodową opinię. Mamy żenującą politykę i niezgrany system wartości. Nie jesteśmy spójnym narodem, a jak już wybuchnie jakaś wojna, to prędzej ucieknę do bardziej ludzkiego kraju, niż złapię karabin i będę walczył. Nie no.. będę walczył, ale tylko z tymi którzy staną mi na drodze przed ucieczką. Chory kraj, jak mawia Dakann.